czarna dziura

Najpierw szok i nie dowierzanie
jak ? skąd ?
Później panika - nie damy rady , a co z planami ... nie tak miało być
ja bez pracy zostałam , u męża restrukturyzacja która też grodzi bezrobociem, babcia w szpitalu walczy o zachowanie nogi , dziadek wyprowadza się 100km od nas... co dalej , jak sobie poradzimy ...
Nagła euforia- kredyt, plany domu , damy radę ...

oswajaliśmy się powoli , ale z każdym dniem coraz lepiej układało nam sie to w głowie ...

pojechaliśmy na zaplanowany wcześniej urlop
cały czas myśląc i żartując jak to będzie zabawnie za rok ...

po powrocie wizyta kontrolna, wyniki ok , tylko ciąża za mała jak na koniec pierwszego trymestru
szybkie prywatne usg ... cisza , i jedno słowo - Nie jest dobrze ...
cisza ... bałam sie nawet oddychać
Pan profesor stuka cos na klawiaturze .. siedzę i gapię się w brudne buty ... a miałam je przetrzeć przed wyjściem
Pan profesor odrywa sie od monitora
- Umarło , dam skierowanie do szpitala i po wszystkim

Cisza
Buty
świat za oknem bez zmian
kartka w ręku idę już korytarzem płacić za wizytę
winda
samochód

wycie
takiego odgłosu skowytu nie słyszałam u siebie nigdy
wydobywał się ze środka jakby nie mój
nie panowałam nad tym uczuciem
jakby mi coś pękło w środku

łóżko , mąż
stany apatii i histerii
wizyta w szpitalu umówiona na rano
dzieci wróciły
mamę boli brzuszek dziś
ale podnieść sie trzeba ich świat musi być nie zachwiany

dziś mnie tylko rozczulają już reklamy
ale z każdym dniem jest lepiej
tak miało być tłumaczyli, natura wie co robi

tak miało być

 pustka w środku jakby cos mi ukradli

ale mam dla kogo  wstać i iść dalej ...

jedyny absurd sytuacji jest taki że ginekologia jest w tym samym miejscu co położnictwo, ten sam korytarz-  sala obok , matki z brzuchem , i ryk noworodków ... ja już mam dzieci  ale dziewczyna obok na łóżku drugi raz poroniła ... jak ona sie czuje ... nie chce wiedzieć...